X
تبلیغات
رایتل

من این مطلب را به صورت مستقیم از سایت «سامانه مدیریت تبلیغات اسلامی»، معاونت فرهنگی و تبلیغی، دفتر تبلییغات اسلامی حوزه علمیه قم نقل می کنم. صرفا از این جهت که نام دیزباد در آن بود.

با گسترش اسلام، اهالى خراسان به مذهب اهل سنت روى آوردند و در هر شهرى تنها تعداد اندکى از شیعیان وجود داشتند و مهمترین مراکز علمى آن زمان همچون نیشابور، خواف، هرات و بلخ در اختیار فقهاى اهل سنت به ویژه حنفیان بود.

هنگام ورود امام رضا علیه‏السلام به خراسان در اوایل قرن سوم هجرى، شریعت مقدس اسلام در تمام شهرهاى خراسان حاکم بود و همه فرق اسلامى در آنجا حضور داشتند مخصوصاً در زمان مأمون که او همه فرق و مذاهب را آزاد گذاشته بود تا نظریات و افکار خود را تبلیغ کنند و عقاید دینى و سیاسى خود را آشکار نمایند.

مسلمانان اهل سنت در خراسان در آن عصر اکثراً پیرو مذهب حنفى بودند و فتاوى ابوحنیفه را مورد عمل قرار مى‏دادند.

ابو حنیفه نعمان بن ثابت خراسانى بود و جماعتى هم گفته‏اند پدران او اهل کابل بوده‏اند.

احمد بن حنبل پیشواى حنبلیان هم خراسانى و از اهالى مرو بوده است.

مذهب حنبلى در خراسان مورد توجه قرار نگرفت. زیرا او اهل ظاهر بود و نصوص اخبار را مورد عمل قرار مى‏داد اما مردمان خراسان اهل منطق و استدلال و نظر بوده‏اند و به طریقه او روى نیاوردند. تنها چند نفر از صوفیان خراسان امثال خواجه عبدالله انصارى هروى، حنبلى مذهب بوده‏اند که نام او در طبقات حنابله آمده است.

مذهب شافعى نیز نتوانست در اوائل در خراسان موقعیتى بدست آورد؛ زیرا شاگردان درجه اول ابوحنیفه اکثراً خراسانى بودند و آنها طریقه استاد خود را در خراسان گسترش دادند، و امیران و حاکمان منطقه خراسان هم از ابوحنیفه پیروى مى‏کردند و قضات و مفتیان نیز حنفى بودند بطورى که از تاریخ معلوم مى‏گردد تا قرن چهارم در خراسان مذهب شافعى رونقى نداشته است.

نخستین امیر و سلطانى که در خراسان مذهب ابوحنیفه را ترک گفت سلطان محمود غزنوى بود. او توسط فقال چاچى (از فقهاى شافعى) مذهب حنفى را رها و شافعى شد و بعد از وى نیز برخى از امیران و وزیران خراسان از مذهب شافعى حمایت کردند.

از کسانى که در خراسان مذهب شافعى را رواج دادند مى‏توان از: احمد بن حسین بیهقى (صاحب کتاب سنن الکبرى)، حاکم نیشابورى (مؤلف مستدرک صحیحین)، امام الحرمین جوینى، ابو اسحاق شیرازى (مدرس مدرسه نظامیه نیشابور) و خواجه نظام‏الملک طوسى (وزیر معروف و مؤسس مدارس نظامیه در نیشابور، هرات و بلخ) نام برد.

تا آنجایى که تحقیق شده است مذهب مالکى در خراسان طرفدارى پیدا نکرد. در عصر امام رضا علیه‏السلام گروهى از معتزله و خوارج و اصحاب بشر مُریسى که قائل به خلق قرآن بود در خراسان بوده‏اند.

با به سلطنت رسیدن شاه اسماعیل اول (907 ه ـ 1502 م) و روى آوردن مردم ایران به مذهب شیعه، که پس از حمله مغول و ویرانى شهرهاى نیشابور و هرات و مراکز علمى اهل سنت به وقوع پیوست، پیروان اهل سنت در خراسان قدرت خود را در مرکز خراسان از دست دادند و مراکزى همچون مرز شرقى خراسان و شهرستانهاى خواف و طیبات (تایباد) که در مقابل تشیع ایستادگى مى‏کردند، از رونق افتادند.

هم اکنون نواحى مرزى خراسان همچون نهبندان، خواف، تایباد، صالح‏آباد یا زورآباد جام و نواحى ترکمن نشین شمال خراسان و بخشهایى از بیرجند اغلب سنى مذهب و بقیه مناطق خراسان پیرو مذهب شیعه مى‏باشند. هر چند که اهل سنت خراسان نیز عشق و علاقه به اهل بیت علیهم‏السلام خصوصاً به حضرت على بن موسى الرضا علیه‏السلام را در دل دارند و به آن بزرگوار صمیمانه ارادت مى‏ورزند.

هم اکنون فرقه‏هایى از دراویش و على‏اللهى در بعضى از شهرستانهاى جنوبى استان خراسان موجود هستند و از فرقه اسماعیلیه نیز تعدادى در روستاهاى نیشابور خصوصاً نواحى دیزباد سکونت دارند.

سایت «مشهدیا» مطلب کوتاهی در مورد دیزباد علیا در سایت خود کار کرده بود که البته عکس های آن باز نشدند. شما هم آزمایش کنید.

در این مطلب آمده است: 

دیزباد روستایی در ۷۰ کیلومتری اتوبان مشهد به نیشابور قرار دارد با آب و هوای بسیار مطبوع و مناظر بسیار بدیع و دلنشین

کلام خوب آن است که کوتاه و مفید باشد.

سایت «کویرها وبیابان های ایران» در مطلبی به معرفی «قلل نیشابور » پرداخته است. در این مطلب که به طور مستقیم نقل می شود، ویژگی های گردشگری مد نظر نویسنده بوده و دیزباد را به عناون یکی از منطقی که دارای این پتانسیل می باشد معرفی می کند. در ادامه پیامی به این متن داده شده دیزباد در میان سایر مناطق گردشگری به هلو معروف می شود.



قلل بینالود، نیشابور

نام انگلیسی:  Binalood mountain peaks   

نام فارسی :  قلل بینالود

 

 

 

قلل بینالود در موقعیت جغرافیایی N362538 E585042 در استان خراسان رضوی واقع است. اثر طبیعی و ملی قله بینالود با مساحت یک هزار و 600 هکتار و منطقه حفاظت شده بینالود که 67 هزار هکتار آن متعلق به نیشابور است، به مناطق حفاظت شده این شهرستان اضافه شد. هدف از این اقدام حفاظت هر چه بهتر از تنوع محیط زیست منطقه بوده است. بلندترین نقطه رشته کوه بینالود، قله شیرباد با بلندی ۳۴۲۰متر است که در شمال روستای بوژان(شمال شرقی شهر نیشابور)قرار گرفته‌است. ولی قله بینالود با وجود ارتفاع کمتر از آن معروفیت بیشتری دارد. رشته کوه بینالود به طول تقریبی ۱۳۰ کیلومتر از شمال شهر نیشابور تا جنوب غربی شهر قوچان کشیده شده‌است. و جلگه و دشت نیشابور را از دشت مشهد و قوچان جدا می‌نماید.

 

سه رود خانه دائمی کشف رود، اترک و کال شور از این رشته کوه سرچشمه می‌گیرند. افزون بر این رودخانه‌های نسبتاً کم آبی همچون رودخانه‌های میرآباد، زشک و طرقبه، اخلمد، بوژان، خرو علیا، بار، و دیزباد علیا در دره‌های خرم این منطقه جریان دارند که بخش اعظم آب آنها صرف آبیاری باغها و زمینهای کشاورزی می‌شود. ریواس از معروفترین و مرغوبترین گیاهان خودروی این رشته کوه بشمار می‌رود. و در بخش شمال غربی رشته کوه بینالود پوشش درختچه‌های ارس بشکل تنگ دیده می‌شود.برف و یخ حاصل از بارشهای زمستانه و بهاره غالباً تا اواسط فصل تابستان در قله‌ها باقی می‌ماند. روستاها و تابستانگاه‌های زیبایی همچون بوژان، اخلمد، زشک و طرقبه، خرو، بار و دیزباد در دامنه این رشته کوه از چشم اندازه‌های بی مانند و بدیعی برخوردارند.

 

مشهورترین کوه استان خراسان به بلندی ۳۲۱۱ متر که در چند کیلومتری شمال شهر نیشابور قرار دارد. این کوه بخشی از رشته‌کوه البرز است و به بام خراسان شهرت دارد.∗ این کوه بین نیشابور و مشهد واقع شده‌است. با توجه به گرم خشک بودن منطقه دارای بارندگی قابل توجهی است (تقریباً ۴۰۰_۵۰۰) میلیمتر در سال. از دیگر قلل این رشته کوه می‌توان به شیرباد (۳۲۵۰) فلسکه (۳۱۰۰) قوچگر (۳۰۵۰) نام برد. در بخش شمالی این رشته کوه رشته کوه فرعی وجود دارد که دارای دره‌های صخره‌ای با ارتفاع ۲۰۰-۳۰۰متر می‌باشد. که معروف‌ترین و پر آب‌ترین آن اخلمد می‌باشد که داری چندین آبشار می‌باشد که آبشار اصلی ۴۰متر ارتفاع دارد.

 

دلیل آب و هوای خوش و معتدل، منطقه از پوشش گیاهی مناسبی برخوردار است، و گیاهان خودروی زیادی در منطقه وجود دارند، از قبیل: گون، ریواس ، آویشن ، زرشک کوهی، تمشک دم گاو ، زیره کوهی ، گلپر، و موسیر. بدلیل وجود همین تنوع گیاهی، منطقه دارای پوشش جانوری مناسبی نیز هست، و از جمله حیواناتی مانند قوچ، میش، عقاب، پلنگ، گرگ، شغال و روباه را می توان در این ناحیه مشاهده کرد.

 

 نظر من در مورد این نوشته: 


رشته کوه بینالود یکی از زیباترین مناطق کوهستانی ایران است و همانطور که گفته شد دارای پوشش گیاهی و جانوری منحصر به فردی است و دره های زیبا و سرسبز و خرمی در آن وجود دارد. از نظر تولید بعضی محصولات باغی در دنیا بی نظیر است مانند به خرو ، سیب خرو و بار ، گیلاس بوژان ، هلوی بار و دیزباد و گرینه و گردو و زرداآلو و... جای خوشحالی است که منطقه بینالود که در مجاورت پناهگاه حیات وحش حیدری نیشابور قرار دارد به مجموعه مناطق حفاظت شده پیوسته است. اینجانب نیز با توجه به شناختی که از این مناطق دارم پیشنهاد میکنم که منطقه دیگری در محدوده شرقی بینالود شامل ارتفاعات بوژان ، خرو ، گرینه و دیزباد به فهرست مناطق حفاظت شده کشور و نیشابور اضافه شود. چون مسیر عبور قوچ و میشهای اوریال از منطقه حیدری می باشند و من خود بارها شاهد دسته هایی از آنها در مناطق ذکر شده بوده ام که متاسفانه کار حفاظتی در این ناحیه انجام نمی شود.

اگر چه آرشیو دیزباد وطن ماست در بلاگ اسکای به سال 1388، باز می گردد اما امسال 11 سال از فعالیت تارنمای دیزباد در فضای اینترنت می گذرد. 11 سال پیش در 4 تیر 1381 برای اولین بار فعالیت خود را در فضای پرشین بلاگ دات کام شروع کردم.

اکنون تنها  کمتر از 3 هفته به 11 سالگی «دیزباد وطن ماست» مانده است. پیشاپیش این روز را به همه دوستانی که در آن زمان با تارنمای دیزباد همکاری کردند، تبریک گفته و امیدوارم که این حرکت همچنان ادامه پیدا کند.


میرنامک یکی از شاعران معروف معاصر دیزبادی است که کتاب های شعرش برای غالب دیزبادی ها آشنا است. گلواژه های جوانی و گلبناک عشق مشهورترین آثار این نویسنده دیزبادی هستند. او در حال تهیه دایره المعارفی از مردم شناسی دیزباد است که ان شا الله به زودی منتشر می شود.

«دیزباد وطن ماست» پیشتر مطلب در معرفی کتاب گلواژه های جوانی منتشر کرده بود و اینک قصد داریم ضمن معرفی تارنمای شخصی میرنامک، شعر او در مورد دیزباد را در دیزباد وطن ماست قرار دهیم.

وی در این شعر به زیبایی به وصف دیزباد پرداخته است.


من از دیزباد و از خاکش بگویم / سخنهایم ز افلاکش بگویم


هر آنکس که ببیند روی دیزباد /  نخواهد خاطراتش رفت از یاد


به آب خوش گوارش از دل کوه  /  اگر خوردی نماند در دل اندوه


ز آب نو حصارش گر بنوشی  /  برای درک و دیدارش بکوشی


به هر جا بنگری کوه است و دره   /  صدای هی هی چوپان و بره


بگویم از گل و گلزار و بستان  /   هوایش معتدل همچون گلستان


به تابستان که گرما رو نماید  /  نسیمش قلب انسان می گشاید


بهارش همچو فصل نو عروسان   /    ز عطر گل همه جایش گل افشان


نسیم و عطر گلهای بهاری   /  معطر می کنندت افتخاری 


بیا تا از گل و بلبل بگوییم    /   چو سبزه در کنار گل بروییم  


من و صبح و نماز و باغ و بلبل   /   سکوت ظهر و جوی و سایه گل


زن و مرد و جوان و پیر ،صادق   /    همه با  اتحادند و موافق


همه بس پر تلاش و سخت کوشند   /    همه پر مهر و خوب و گر مجوشند


  همه مردم چه عامی و چه دکتر (منظور بنده!)   /    سبدها را کنند از میوه ها پر 


    درون دل دگر رنجش ندارند   /    ره اخلاص حق را رهسپارند 


چه شبهایی که من در نور مهتاب  /    برفتم من برای نوبت آب 


صدای شر شر آب از تراز است    /     درختان را به آب ، آخر نیاز است


اگر رنجی کشی حاصل چه خوب است   /    همیشه هر طلوعی را غروب است


طلوع ما فقط در باغ و صحرا است    /    نگر بر میوه هایش لعل دریاست


   بخور   آلو   بخارا  و   گلابی   /    ز گیلاس  و  ز  انگورش  شرابی 


   ز   آلبالو   و  گردو  و هلویش    /     ز سیب سرخ و انگور و کدویش


 به دل نامک سخن دارد فراوان   /    گهی از دل گهی از کوهساران